De zwarteschaaphypnose van Trump

Auteur: Laura van Esveld

Storytelling

‘Wij’ tegen ‘zij’. Het is een oeroude strategie en hoe zwart-wit ook, nog steeds onoverwinnelijk. Donald Trump werd president van de Verenigde Staten omdat hij het verhaal van het slachtoffer en de dader opnieuw uitvond. On­der­schat nooit de kracht van een  entertainer!

Het echte scherpe oog, of eigenlijk, het echte scherpe oor weet inmiddels dat er in de presidentscampagnes vorig jaar één cruciaal element naar voren kwam dat voor de uiteindelijke uitslag zorgde. Dit, en alleen dit, maakte van Donald Trump de 45ste president van de Verenigde Staten.

Wat dan? Hoor ik je denken. Het verhaal. Belangrijker nog dan het verhaal was de manier waaróp het verhaal verteld werd. Als van een slachtoffer. Donald Trump was gedurende zijn campagne een slachtoffer dat samen met zijn potentiële kiezers een gezamenlijke vijand kende én moest verslaan. Continu benadrukte hij hoe speciaal zijn kiezers waren, hoe hun talenten over het hoofd werden gezien en hoe zij samen de wereld, of eigenlijk Amerika, weer groot zouden maken.

Herkenbaar? Wat opviel in zijn vele publieke optredens was zijn gebruik van het woord ‘we’ (wij, red.). Daarmee creëerde hij een gevoel van saamhorigheid en gelijkheid waardoor de luisteraar zich direct aangesproken voelde. “Wij gaan..”, Wij zullen..”, als iemand je op deze manier direct toespreekt, dan heb jij automatisch het gevoel erbij te horen. Als de rest van de zin of speech dan ook nog eens een onderwerp behandelt dat jou emotioneel, principieel of praktisch beïnvloedt? Dan zit je aan zijn lippen gekluisterd.

Mexicanen, Chinezen, Illegale immigranten en terroristen zijn draken

Alles draait om de schuldvraag

Ontevreden over de economie? ‘Blame China and Mexico!’- Bedrijven die de banen van de kiezers hebben uitbesteed aan goedkopere, buitenlandse krachten zijn de gezamenlijke vijand waartegen gevochten diende te worden.

Onveilig in je eigen huis? Terrorisme, criminaliteit en illegale immigranten waren volgens Trump de kern van dit probleem. Als luisteraar ben je maar wat graag op zoek naar een zwart schaap. Iemand die de schuld kan dragen van alle ellende in de wereld. De oplossing volgens Trump? Hard worden. Dat was precies wat die kiezers zochten; een harde leider die optreedt waar nodig en keuzes maakt die niemand wil maken.

Zoals de prins de draak verslaat, maar dan minder romantisch. Trump was die prins, de Mexicanen, Chinezen, illegale immigranten en terroristen waren de draak. Wat maakte dat van Hillary Clinton? Slechts een obstakel tussen de prins en de draak die het verslaan van de gezamenlijke vijand in de weg stond.

Amerika was op zoek naar een held tegen wil en dank. In zijn totale presentatie werd Trump precies dat wat zij wenste op dat specifieke moment. Bij wijze van hypnose trok hij de luisteraars in zijn verhaal door gebruik van de juiste keywords

prins Trump Draak Chinees Mexicaans

Een verhaal zonder cijfers

De verkiezingen leken een formaliteit. ‘Hierna gaan we / kunnen we / zullen we..’ De volgende stappen waren volgens hem kraakhelder, mits de Amerikanen bereid waren die stappen met hém te nemen.

De feiten en cijfers in zijn verhaal ontbraken. Niet per definitie omdat hij daar niet over beschikte, maar omdat deze niet direct bijdroegen aan het verhaal. Trump weet als geen ander hoe je het Broca- en Wernickegebied* aanspreekt bij je luisteraars. Niet door feiten en cijfers op te dreunen, maar door een doordacht, compleet en structureel verhaal te vertellen.

Het tragische liefdesverhaal

Hillary Clinton probeerde haar fair-share of storytelling ook toe te passen. De collectieve vijand was duidelijk: Donald Trump. Maar voordat Trump een gooi deed naar het presidentschap was hij in veel ogen gewoon een succesvol zakenman. Misschien een tikje arrogant, maar toch zéker niet de verwoester van de Verenigde Staten.

Clinton zette haar geld dus in op de verkeerde vijand en dat kostte haar haar langverwachte zege. Wellicht had zij meer successen geboekt als zij het tragische liefdesverhaal van de oud-president (Bill Clinton red.) en de nieuwe presidents­kandidaat (zijzelf red.) had verteld. Een verhaal waar kiezers zich in konden herkennen en medelijden konden voelen.

De Democratische campagne miste de pure emotie. En die emotie vinden wij misschien binnenkort terug als Hillary besluit haar (auto) biografie met ons te delen.

De slimste wint

Toen de Amerikaanse burger de dag na de verkiezingen ontwaakte uit zijn Broca- en Wernicke modus, besefte hij dat een verhaal geen land bestuurt. Maar de missie was toen al geslaagd en de kracht van storytelling wederom bewezen.

 

Onderschat dus nooit de krachten van een entertainer. De mooiste of liefste wint niet altijd. De slimste meestal wel.

 

De speechschrijver van Trump zal overuren hebben gedraaid en verdient naar mijn idee een dikke vette bonus.

 

dsc4382-2

Over de auteur:
Laura is sinds januari 2016 zelfstandig ondernemer. Met haar bedrijf Tekstability bedenkt zij treffende Social Media strategieën voor ZZP en MKB door organische en betaalde content met elkaar te laten samenwerken.

Laura van Esveld, Tekstability.

Over de auteur:
Laura is sinds januari 2016 zelfstandig ondernemer. Met haar bedrijf Tekstability bedenkt zij treffende Social Media strategieën voor ZZP en MKB.
Stuur ons een bericht:

Start typing and press Enter to search