Ondernemen op Curacao #Spicegirl

Interview met Helmi Smeulders

Helmi heeft een cateringbedrijf, een foodblog en geeft kooklessen

‘Ik hoef niet de grootste te worden, wel de beste!’

 

Hoe is het begonnen?
“Na twee jaar als stewardess gewerkt te hebben, wilde ik ergens anders leven dan in Nederland. Het zou Australië worden, Nieuw-Zeeland, Zuid-Afrika of Curaçao. Mijn oom en tante hadden ooit hier op Curaçao gewoond en ze hadden een geweldige tijd gehad. Toen dacht ik: nou, dan vind ik het daar vast ook leuk.

Dus ik kwam achttien jaar geleden naar het eiland als juriste, als expat. Met mijn neus in de boter tijdens Oud en Nieuw. Dat was een hele goede start. Ik heb 5,5 jaar hier gewerkt als bedrijfsjuriste in de financiële dienstverlening, de offshore, bij een ‘trust’ bedrijf. Maar ik bleek niet echt de passie te hebben voor het juridisch beroep,

Wel voor koken daarentegen! Dus nu heb ik mijn eigen cateringbedrijf: ‘Thelma & Louise – Wild Cooking’, een ‘food blog’: ‘Spice Girl – Caribbean Flavors With a Twist’ en ik geef kooklessen.

TUI

Hoe lang ben je al ondernemer op Curaçao?
“Ik was tijdens die jaren als juriste verveeld met mijn werk en toen ik met een vriendin, die ook verveeld was, drie flessen wijn had gedronken, kwamen we op het lumineuze idee om een catering te beginnen. Ik kwam als juriste vaak op borrels en kreeg elke keer hetzelfde hapje geserveerd, op zo’n lelijke RVS-schaal, je weet wel. Wat ik noem: jaren ’70-stijl.

Ik wilde wat anders en ik wilde daar verbetering in brengen. Dat ben ik gaan doen en dat doe ik inmiddels sinds 2004. Dat werd dus ‘Thelma & Louise – Wild Cooking’, catering voor het hogere segment.

We doen veel bedrijfsfeesten, veel huwelijken en we hebben tijdens het bezoek van Koning Willem Alexander en Koningin Máxima ook voor hen de officiële receptie gecaterd bij de Gouverneur in het Paleis. Ik deed datzelfde jaar ook een event van Price Waterhouse Coopers, met duizend man!

Ik dacht: nu heb ik alles bereikt wat er  te bereiken valt en ben ik mijn blog begonnen. Ik wilde terug naar de basis, naar het koken. Want ik zat eigenlijk nog alleen maar achter de computer lijstjes te maken, en bestellingen, offertes en rekeningen. Ik cater sindsdien alleen nog grote events vanaf 75 personen. Ik ben nog steeds zelfstandig ondernemer, deel mijn eigen tijd in en heb geen ambitie om de grootste te worden. Maar wel de beste!

Met mijn ‘food blog’: ‘Spice Girl – Caribbean Flavors With a Twist’ probeer ik een beetje de Caribische keuken te ‘boosten’, te vernieuwen, een beetje gezonder te maken en diverser, Ik pak de bekende gerechten en giet ze in een nieuw jasje. Wat ik als feedback krijg met mijn blog, gebruik ik ook weer in mijn recepten. Dus ik ben daar heel blij mee.

Ik verdien eigenlijk geen geld met mijn blog, maar ik geef ook kooklessen aan toeristen. Ik laat ze Caribische ingrediënten zien, zoals fruit en groente. Dan gaan ze proeven, we gaan samen koken en dan lunchen we hier wat we hebben gemaakt. Dat is heel leuk. O ja, ik heb een kookboek! ‘Spice Girl’s Modern Caribbean Flavors – Fresh And Healthy Recipes’. Dus met die twee dingen verdien ik wel een beetje geld, maar mijn echte bedrijf is catering.”

tui

Wat zijn de voordelen van ondernemen op Curaçao?
“Nou, het fijne aan Curaçao is, als je ergens een beetje goed in bent, kan je snel succesvol zijn. Je moet wel hard werken, maar vergeleken met Europa en Amerika lopen we hier altijd achter op de trends. Dus als je daar goed op inspeelt en goed op de hoogte blijft wat er in de wereld gebeurt, kan je je eenvoudiger onderscheiden dan dat je dat in Nederland kan.

Ik heb eigenlijk nooit echt hoeven te acquireren, want als je het hier goed doet, bij bijvoorbeeld een event van honderd man, dat zijn dat weer honderd man die dat doorvertellen. En dat zijn natuurlijk de beste ambassadeurs. Het is mond-tot-mond en de gunfactor en dan gaat het op een eiland snel. Ik spreek niet alleen Engels en Spaans, maar ook redelijk Papiaments. Voor mijn werk heb ik dat op zich niet echt nodig. Maar het helpt wel. Mensen vinden het heel leuk.

Ik werk met grote events met freelancers en neem ook vaak scholieren/studenten in dienst, stagiaires die ‘event management’ of ‘food design’ studeren. Die laatste denken mee aan productontwikkeling voor de catering. Dat vind ik leuk, want dan blijf je door hen ook weer op de hoogte van de trends. Maar ook dankzij Instagram blijf je in contact met de rest van de wereld, met korte lijntjes, merk ik.

Je kan makkelijk contact leggen en inspiratie opdoen. Ik gebruik Facebook wel als ik nieuws heb gemaakt, dan post ik het wel. Maar qua inspiratie is Instagram echt te gek. Of ik er uiteindelijk wat uit krijg? Nou, jullie zitten hier nu met mij te kletsen, toch? Haha!”

Wat zijn de uitdagingen van ondernemen op Curaçao?
“Tja, alles gaat natuurlijk wel een beetje langzamer dan je aanvankelijk gewend bent. Iedereen loopt wat langzamer op de vloer. Maar ja, dit zijn de tropen. Je past je hier aan. Je moet gewoon een beetje de weg vinden op het eiland en dan komt het wel goed. Alleen kan het lastig zijn om sommige ingrediënten te krijgen. Met mijn Caribische gerechten is alles lokaal verkrijgbaar, maar toen ik begon maakte ik voornamelijk Mediteraanse gerechten. Dan moest ik mijn Parmezaanse kaas en de rucola met het vliegtuig vanuit Nederland laten komen.

Maar verder is hier in het Caribisch gebied veel te verkrijgen, hoor. Ik vind wel dat kruiden, chocolade en vanille teveel vanuit Amerika en Europa gehaald. De lijnen in het Caribisch gebied moeten intenser worden. Mits je het op tijd besteld, is het goed te doen. Dan heb je verse oesters, kokkels, wat je wilt. Het kan ook gebeuren, en dat heb ik een keer meegemaakt toen ik een ‘Preuvenement’ organiseerde, dat de bestelde Franse kazen niet op Curaçao, maar op Sint Maarten waren gelost.

Dan moet je improviseren. Het gaat wel eens mis, maar daar word je wel creatief van. Je leeft in de tropen, maar je kan niet denken dat je daardoor op halve kracht kan werken. Het is hard werken, zeker voor een zelfstandig ondernemer. Verder kan ik me geen echte uitdagingen of struikelblokken bedenken. Het leven is hier gewoon heerlijk!”

Hoe ziet jouw werkdag er uit?
“Het hangt van de week af, want die zijn wisselend, Ik breng eerst om 07:30 uur mijn dochtertje naar school. Dan heb ik soms om 08:00 uur yoga en daarna beginnen we om 9.00 uur met werken. Ik heb een schema naast mijn bureau hangen waarop staat dat ik in de ochtend aan de catering werk en in de middag aan mijn blog. Maar zo gaat het nooit, haha! Het loopt altijd anders.

Spontane acties als tussendoor met een vriendin sushi gaan eten, kunnen gewoon. In Nederland kan dat niet. Dan worden de agenda’s erbij gepakt en plan je het niet op dezelfde dag, maar over een week of twee. Heerlijk, hoe dat hier wel kan, spontaan even iets afspreken met iemand. Alles en iedereen is natuurlijk ook niet ver weg.

We doen nu, zoals ik zei, minder events. Vroeger deed ik er tien per maand, dus elke week twee of drie. Maar nu, met de events vanaf 75 personen, doen we er nog maar één tot vijf per maand. Je zou natuurlijk het liefst willen dat je er dan één per week hebt, maar dat kan je helaas niet plannen. Het zijn er dan soms zelfs vijf per week. Bijvoorbeeld, afgelopen maand hadden we in acht dagen vier events. Dan moet je in twee weken gewoon rammen. En nu hebben we even niks.

Volgende week staat één huwelijk gepland. Dan ziet mijn week er weer heel anders uit. Maar in principe werken we hier op kantoor van 09:00-17:00 uur. En als ik een event heb, dan werk ik meestal nog in de avond door, uiteraard. Dat is echt ook iets van hier, je moet er bovenop zitten. Want ik ga voor kwaliteit, de klanten betalen daar ook voor en dan moet je er zelf echt altijd bij zijn. Heel belangrijk.”

Wie is jouw held/heldin als het om het leven of het ondernemen gaat?
“Donna Hay, een Australische kookboekenschrijfster. Dat is waar ik naartoe wil: ik wil de Donna Hay van de ‘Caribbean’ worden. Zij doet geen ingewikkelde gerechten maar hele mooie ‘food styling’. Ze heeft veel Aziatische invloeden en ik heb natuurlijk meer Caribische invloeden. Ze heeft ook een mooi tijdschrift, een heleboel boeken en een tv-programma. Als ik soms een beetje de weg kwijt ben, denk ik: dat is waar ik naar toe wil, naar Donna Hay. Ik ben ook speciaal op een culinaire inspiratiereis geweest naar de Dominicaanse Republiek. Schitterend was dat. Iets wat ik graag wel vier keer per jaar zou willen doen.

Maar ja, dat is weer een idee wat niet echt praktijk wordt. Het loopt vaak toch anders. Trinidad is ook te gek voor culinaire inspiratie. Ze hebben daar veel Indiase invloeden en koken kruidig en diverser, veel hoger op smaak. Heel leuk om die verschillende cuisines te zien hier in de Cariben. Want al die gebieden hebben natuurlijk andere invloeden: de één Frans, de ander Spaans, etc. Het is ‘fusion’, van alles. Een smeltkroes van culturen.”

Wat doe je het liefst als je niet aan het werk bent?
“Ik vind het leuk om naar bijzondere plekken op het eiland te gaan. Je zal het niet geloven, maar na achttien jaar heb ik nog steeds niet alles gezien. Door mijn dochtertje van 5 ontdek ik andere kanten van het eiland. Zo ben ik weer gaan snorkelen. Dat vond ik als duiker jarenlang ‘niet cool’ maar het is eigenlijk heel leuk.

Op vaderdag hebben we gepicknickt in een bos waar ik nog nooit was geweest. Daar lagen veel kalebassen waar we vervolgens weer leuk mee hebben geknutseld. Ook spreek ik graag af met vrienden om te eten, een bbq op het strand of varen. En natuurlijk ga ik graag op reis om nieuwe inspiratie op te doen!”

TUI

De Brabantse Helmi Smeulders heeft een cateringbedrijf: ‘Thelma & Louise – Wild Cooking’, een ‘food blog’: ‘Spice Girl – Caribbean Flavors With a Twist’ en geeft kooklessen.
Info: www.caribbeanspicegirl.com / Facebook @caribbeanspicegirl / Instagram @caribbeanspicegirl / Twitter @Caribspicegirl.

Stuur ons een bericht:

Start typing and press Enter to search