Grenzeloos ondernemen Curaçao – #1

Anouk en Dennis emigreren met gezin & bedrijf naar Curaçao

Anouk Soute (43) en Dennis Last (44) gaan in de zomer van 2018 emigreren naar Curaçao met hun kinderen Veerle (11), Cody (8) en hun hond. Ze vertellen iedere maand over de voorbereidingen.
Auteur Anouk Soute

Dat je besluit de stap te nemen om te gaan emigreren naar Curaçao is één ding, maar het daadwerkelijk daar vestigen vergt het een en ander aan voorbereiding. Natuurlijk klinkt dat als een reuze avontuur. Wat ook echt zo is. Maar je hebt natuurlijk ook te maken met de regels en wetgeving aldaar.

Tevens hebben wij allerlei uiteenlopende vragen met betrekking tot scholen, huisvesting, werk, inschrijving, eigen onderneming, inschrijving kamer van koophandel, container verscheping, vaste lasten, instanties, verzekeringen, supermarkt prijzen, welke apparaten neem je wel mee en welke niet, enzovoort.

‘Het is spannend en stoer, maar toch schrik ik ’s nachts vaak wakker’

Het magische vakantiesfeertje

In oktober 2016 kwam ter sprake dat we ons plan om ooit in het buitenland te willen wonen en werken maar eens moesten gaan uitvoeren. We waren op een bruiloft van een goede vriend op Curaçao. Twee magische weken. Lekker vakantiesfeertje met vrienden en familie, perfect warm weer. Kortom, het ideale moment om je toekomst eens te bespreken.

De vastgeroeste radars in onze bovenkamers werden geolied. Twee keer eerder hebben we op het punt gestaan om te vertrekken naar Curaçao. Beide keren waren de omstandigheden niet zoals we hadden gehoopt en werd het plan niet doorgezet. Anno 2016/2017 stonden we sowieso op een splitsing. Wat te doen? Na zestien jaar Rotterdam en tien jaar in hetzelfde huis te hebben gewoond waren wij wel toe aan een verandering. Maar ja, waar naartoe?

Dennis wilde graag in Rotterdam blijven. Ik wilde, na tien jaar in een bovenwoning in de stad te hebben gewoond, in ieder geval graag wat rustiger wonen, in een huis met een tuin en een extra kamer om te kunnen werken. Ook op werkvlak zat ik op een splitsing. Na dertien jaar bij dezelfde werkgever vond ik het tijd eens rond te gaan kijken. Ik voelde ook dat ik niet meer in dat pIaatje van werkgever/werknemer paste en niet meer in loondienst wilde werken.

bloem

Niet meer tevreden in de stad

Voor ons gevoel werd het alleen maar drukker en drukker in de stad. En van al dat gesjees en gehaast werden we ook niet rustiger. Agenda’s weken van tevoren volgepropt met werk, en in de weekenden met sociale activiteiten. In Nederland heb ik een goede baan bij een grote gemeente en daarnaast mijn eigen onderneming www.broodtrommelliefde.nl. Dennis is zelfstandige en heeft een goed lopende onderneming genaamd www.fietsenhokken.nl. Geven we dit zomaar op? Kunnen we er een andere constructie voor bedenken? We hadden dus grote vraagtekens over welk pad we wilden gaan inslaan en dat stemde tot denken.

Voordat Dennis en ik elkaar ontmoetten, hadden we allebei veel gereisd, zowel in Europa als in andere werelddelen. Daarna reisden we veel met elkaar. Toen we besloten aan kinderen te beginnen, spraken we af dat dat geen belemmering mocht zijn om te reizen of om ergens anders dan in Nederland te gaan wonen.

Enfin, die radars dus, die begonnen weer te draaien. En zo geschiedde. De gedachte en daarna het plan om werkelijk de stap te nemen werd met de dag duidelijker.

curacao met gezin

We vertelden het de kinderen…

Toen we het de kinderen vertelden, ging Veerle, de oudste, helemaal uit haar dak en het eerste wat ze zei: “Ben ik eindelijk van mijn astma af!” Ze heeft daar op Curaçao namelijk helemaal geen last van. Cody, de jongste, reageerde verdrietig en moest huilen omdat ie al zijn vrienden zou gaan missen. Dat moet je als ouders natuurlijk niet onderschatten. Er vooral over blijven praten.  We hebben ook met school afgesproken dat ze aan de bel zouden trekken, mochten ze bepaalde signalen opvangen.

Afgelopen mei zijn wij zonder de kinderen vijf dagen naar Curaçao geweest. We hadden een prijs gewonnen via Ztalks Magazine. We hadden onze zinnen er opgezet en we wonnen ook nog. Meant to be, dachten wij. Want, ja, je mag dan wel op een bruiloftsfeest met een wijntje in je hand de beslissing nemen op een tropische eiland te gaan wonen, maar onheroeplijk breekt de dag aan dat je terugvliegt. Back to reality. In Nederland zit je in een mum van tijd weer in je dagelijkse routine en bikkel je vanzelf weer verder.

Maar, tijdens ons verblijf op Curaçao in mei 2017, voelde het meteen weer goed en wisten we dat we ons plan om te gaan vertrekken moesten doorzetten. We spraken veel met mensen die ook die stap hebben genomen, of die er zijn blijven ‘hangen’ terwijl ze maar een jaartje wilden blijven.

We vroegen hen naar het ondernemerschap, het verkrijgen van werk. Maar ook naar de verhouding tussen ‘betaald krijgen’ in Antilliaanse guldens en de (vaste) lasten en andere uitgaven per maand. Je moet je voorstellen dat de lonen laag liggen, maar de lasten hoog. Je gaat wonen op een eiland, waar het merendeel van de producten geïmporteerd moet worden en daar betaal je een bepaalde prijs voor. Totaal uit verhouding soms.

mooi curacao

Reacties thuis

Terug in Nederland vertelden we onze omgeving dat we gingen emigreren. De reacties waren geweldig en uiteenlopend. ‘Wat stoer!’ – ‘Waar anderen van dromen, gaan jullie het gewoon doen!’ – ‘Sta er niet van te kijken dat jullie deze stap gaan zetten. Als er een gezin is die dit zou kunnen doen, dan zijn jullie het wel.’ –  ‘Geweldig wat een stap!’- ‘Volg je hart!’

In juli 2018 gaan we, voor onbepaalde tijd. Dat geeft ons tijd om zaken te regelen en ons huis op te pimpen – een frisse laag verf erop en in de verkoop. De allerbelangrijkste reden om in de zomer van 2018 te vertrekken is dat  Veerle, die in groep 8 zit, haar school kan afronden. Ze zal op Curaçao dan starten in de eerste klas van de middelbare school. Cody zal starten in groep 6 op de basisschool.

Spannend en stoer. Volg je hart. Van nature een doorzetter en positief ingesteld, schrik ik toch soms wakker ’s nachts. Dennis niet, die slaapt gewoon door en maakt zich nergens zorgen om. Ik pieker of we het huis wel op tijd verkocht krijgen, of ik wel een baan ga krijgen en of we het allemaal wel kunnen betalen.

Worden de kinderen wel aangenomen op de scholen? Iets wat niet vanzelfsprekend is op Curaçao. Daar hebben ze wachtlijsten en ben je niet verzekerd van een plekje. Wat als één van de kinderen niet wordt aangenomen. Er zijn zeker wel privéscholen, maar daar hangt een hoog prijskaartje aan. Ik dommel weer in en de volgende ochtend zie ik alles gelukkig weer positief. Ik weet dat het goed gaat komen en dat de angsten, gezonde angsten zijn. Het hoort er allemaal bij.

Inmiddels is er allerlei informatie hier in huis. Via boeken tot blogs, van Facebookgroepen tot vrienden op Curaçao. Seminars, presentaties. Zoveel mensen, zoveel info. De rode draad pik je daar uit. Goed luisteren naar je gevoel en dat als kompas gebruiken.

palmbomen

Scholen en huis zoeken

Het is een avontuur dat we samen, als gezin aangaan. In mei besluiten we dat het wel goed is om nog een voorbereidingsreis in te plannen, mét de kinderen. Niet alleen om hen mee te nemen in de voorbereidingen, maar ook om ze de kans te geven er een gevoel bij te krijgen en het een plek te kunnen geven. Dat ze vragen kunnen stellen, maar ook verdrietig mogen zijn over het afscheid van Nederland.

We bespreken met de school welke periode het beste uitkomt in verband met de toetsen die Veerle krijgt in haar laatste jaar. December voor de Kerst is de beste periode blijkt. We vragen buitengewoon verlof aan, wat wordt goedgekeurd, en we boeken de tickets voordat de prijzen sky high worden.

De voorbereidingen kunnen beginnen. Dat wil zeggen, scholen op Curaçao mailen om een afspraak te maken met de kinderen voor rondleiding en aanmelding.  In mei hadden we al contact gelegd met een directielid van een basisschool. Dat helpt enorm.

Ook maken we afspraken met verhuurmakelaars om informatie in te winnen over de procedure van het huren van een leuk en praktisch huis. Waar moet je op letten en wat is verstandig met betrekking tot het verschepen van je container? Andere zakelijke afspraken en natuurlijk afspraken met betrekking tot vertier. Tenslotte is het plan om die agenda’s wat leger te laten. Poko poko.

Wordt vervolgd

Over de auteur:
Anouk (43) en haar Dennis (44) gaan emigreren naar Curacao met hun 2 kinderen van 11 en 8 jaar. Een start voor een nieuwe onderneming. Ze nemen mee… inboedel, dosis energie en de hond.

Anouk Soute, Anouk
Stuur ons een bericht:

Start typing and press Enter to search