Grenzeloos ondernemen Curaçao #8

Anouk en Dennis zijn met gezin & bedrijf naar Curaçao geëmigreerd

Anouk Soute (43) en Dennis Last (44) zijn vorig jaar geëmigreerd naar Curaçao met hun kinderen Veerle (11), Cody (8). Ze nemen ons mee in de gebeurtenissen overzee!
Auteur Anouk Soute

Ondernemen in een ander land, dan moet je weer opnieuw beginnen.
Regelen, regelen en nog eens regelen. Je start in feite weer helemaal opnieuw. Superleuk!

Advertorial

Even een auto organiseren!

Bijvoorbeeld een auto regelen op Curaçao. Je stelt je er op in. Wat anders kun je doen? Ergeren heeft helemaal geen zin en is ook mega zonde van je energie. Lang leve de thermosfles (chilly bottle), de e-reader en elkaar. Daar waar ik in Nederland waarschijnlijk al meerder malen keer had gezucht en gekreund, gaat het hier “you go with the flow”.  Ik ben hier ook veel relaxter.Dus wat doe je? Je neemt alle officiële documenten mee, je chilly bottle met inhoud tegen uitdroging, een paar guldens voor een pasteitje en je e-reader.

Voordat je een auto hebt gevonden, overgaat tot een koop en uiteindelijk alles geregeld hebt, dan ben je zo een paar dagen verder, zeg maar gerust anderhalve week verder. Geld pinnen in het buitenland van je Nederlandse rekening voor hogere bedragen, dat is creatief pinnen en de tijd bijhouden wanneer je weer kan pinnen.

Zorg dat je op tijd bij de instanties bent.  Wij waren om 08:15 u. bij de Belastingdienst en dat noemen ze hier zo mooi: de “Ontvanger”, of eigenlijk “Landsontvanger”. Met allerlei andere auto-regelzaken tussendoor ben je zo rond 16:00 u. thuis.

Maar dan heb je ook alles achter de rug: Je auto is dan overgeschreven, verzekerd en de belasting is betaald. Als beloning nog lekker cruisen over het eiland. Een heerlijke automaat en mijn allereerste eigen auto.  Wij zeggen altijd: “It’s the journey, not the destination”.

“It’s the journey, not the destination”.

Op 1 september was daar het moment dat we ons eigen huis in mochten. Alles tiptop geregeld, opgeknapt, schoongemaakt en instap klaar.
Het werd nog even kamperen, maar dan wel in ons eigen huis. We lenen spullen van een vriendin. Een tafel met stoelen, matrassen en heuse bedden, wat keukenservies ‘and we are good to go or stay’ ;).

Be carefull what you wish for’

Waar droomden wij van toen we nog in Nederland woonden? Geen buren, in ieder geval niet direct muur aan muur en dat je ze letterlijk kan horen en zij ons dus ook. Geen voetstappen en hakken op houten vloeren. Wij droomden van een vrijstaand huis.

Wij droomden van stilte en geen razende auto’s op de snelweg. Den wilde graag een boomgaard en ik een tuin. Ik wilde een ‘Noukie’ waggie oftewel een lekker eiland jeepje én vooral een auto voor mijzelf. Wij droomden van een eigen driveway. Nooit meer eindeloos rondjes rijden in de wijk op zoek naar een parkeerplaats en ik wenste om nooit meer trappen te hoeven lopen om mijn boodschappen naar boven te tillen.

De kids wilden graag een trampoline, een tuin en een eigen kamer met rechte muren, zodat je er fatsoenlijk een kast kan plaatsen. ‘Be carefull what you wish for’, zeggen ze weleens.

We hebben een vrijstaand huis. Gelijkvloers met 3 slaapkamers en 2 badkamers met douche en toilet. We hebben een huis omringd met heel veel groen, een heerlijke tuin mét mangoboom en andere heilzame bomen. We hebben stilte en horen alleen de fluitende tropische vogels. In het weekend hebben we onze eigen Caribische DJ aan de overkant van de straat: ‘Island vibes’.

Er is geen enkele muur van een ander gevestigd aan onze muur. We hebben een vrijstaand huis. We hebben een gastenverblijf mét keuken en een eigen badkamer met douche en toilet.

We hebben een driveway voor wel 2 auto’s en we hebben een poort (‘do not enter without my permission’). We hebben een SUV jeepje gekocht voor mij en een ‘old school’ pick-up met een mooi ronkende dieselmotor voor Dennis. Ik kan mijn boodschappen uitladen zonder dat ik maar één trap op hoef te lopen. ‘Be carefull what you wish for’, zeggen ze weleens. O ja en had ik al verteld dat we een heerlijke porch hebben lekker op de wind?

‘Nothing is a waste’,

Bij de Makro (Goisco) kopen we het e.e.a. aan andere spullen en ‘nothing is a waste’, omdat we het daarna kunnen gebruiken voor ons gastenverblijf.  Een klein huisje met een keuken, slaapkamer, douche en toilet. Ideaal voor ouders, familie en vrienden.

Het geregel en uitzoekwerk blijft doorgaan. Inmiddels ben ik werkzaam als Marketing Coördinator bij Baoase Luxury Resort. Een oase van een resort en een superleuke functie.  Het is lekker om onder de mensen te zijn. Het is wennen om 40 uur te werken, dat heb ik de afgelopen 14 jaar niet gedaan en het flexibele, dus thuiswerken etc., dat is hier nog niet ingebed. Heel lang ga ik dit niet volhouden en daar ben ik ook niet voor naar Curaçao gekomen. Ik ga binnenkort verder als freelancer als onder andere Social Media beheer voor bedrijven, zowel in Nederland als hier op Curaçao.

gezin

Het is nu officieel!

Een memorabele dag is voor ons ook 5 september 2018, de dag dat we ons uitschrijven in Nederland. We zijn geen ingezetenen meer van Nederland. Toch ergens wel een raar gevoel.  En hoppa, alle systemen gaan werken. Zorgverzekeringen, belastingen, andere verzekeringen, het lijkt allemaal met elkaar te werken, maar toch ook weer niet.

We zijn uitgeschreven, maar dienen ons ook weer in te schrijven hier op Curaçao. Binnen 10 minuten staan we weer buiten. Officieel inwoner van Dushi Curaçao. Ook hier werken de systemen. Ik hoef bijvoorbeeld bepaalde uittreksels niet te laten zien, “Het staat al in het systeem, mevrouw. “ Vier dagen later kunnen we onze sedula ophalen, onze Curaçaose ID. De mevrouw achter de balie zegt dat ik mag gaan zitten voor de foto. Ik vraag aan haar: “mag ik lachen?” “Mami, tuurlijk mag je lachen, waarom vraag je dat?” Ik zeg tegen haar dat je in Nederland niet mag lachen voor je pasfoto die in je ID of paspoort komt. “Dushi…dit is geen Nederland.” Ik lach, wij lachen en ‘we celebrate! We dit it!’

Nu we onze sedula hebben, kan de container komen. Alles heeft met elkaar te maken, zoals je kunt lezen. Geen sedula, geen inklaring container. Ofschoon, het wel kan, maar dan dien je circa 3000 euro borg te betalen en zie dat geld maar eens terug te krijgen. Bij de een gaat het wel vloeiend en de ander moet weken om het geld zeuren. Best veel geld. Geld wat je hier goed kan gebruiken.

Onze inboedel staat sinds begin juli opgeslagen in Nederland. Nu kunnen we een ‘go’ geven. Alle formulieren zijn ingeleverd, alle paklijsten ook. Na een paar dagen krijgen we bericht dat onze inboedel op transport gaat. We krijgen een ‘track and trace’-link en zo begint dan de reis. Leuk om te volgen. Bizar om te zien dat je inboedel allerlei plaatsen passeert voordat het werkelijk hier aankomt. De kinderen genieten mee van de tocht, die we dus online kunnen volgen. Het kan nog zeker een maand duren.

Het besluit nemen om te gaan emigreren is niet iets wat je zomaar doet. Ook niet voor ons. Zeker niet wanneer je kinderen hebt. Dat we dit nu bijna 2 jaar geleden hadden besloten en hier nu werkelijk zitten, is voor ons wel echt een mijlpaal.

Besloten op de Aloë Vera Plantage op Curaçao 19 oktober 2016. Ik wilde eigenlijk toen al niet terug en daar op de porch heb ik Dennis‘ verroeste radertjes weer laten draaien. Zullen we ons buitenlandplan nog eens gaan uitvoeren, dushi?

Op eigen kracht binnengekomen met Broodtrommelliefde en fietsenhokken.nl, ‘master bo ta!’

Hoe vonden wij het hele traject? 

Uitdagend, emotioneel, mentaal soms chaotisch, fysiek soms uitputtend.  Maar op vele vlakken meegevallen. Ook hier lokaal, liep alles voorspoedig.  Spannend? Yes, dat zeker! Gezonde spanning.
Een heleboel vragen en opmerkingen kregen we voor vertrek.

  • Zul je het wel doen?
  • Wat als je geen inkomen hebt?
  • Wat als je kinderen het niet goed doen op school?
  • Kun je daar wel gelijk aan het werk?
  • Ik geef je een jaar en dan ben je weer terug!
  • Weet je het zeker? Er is daar geen vangnet, geen uitkering etc.
  • Het levensonderhoud is daar wel erg duur!
  • Is het schoolniveau wel voldoende?
  • Je kunt toch beter hier blijven, de economie is daar echt niet goed!

‘And the list goes on…’ Goed bedoeld of niet… Luister naar jezelf!

Wat als wij aan deze hele lijst gehoor hadden gegeven? Veel betreft een verhaal van een ander. De angst van de ander. Dan had ik niet van het gelukkige leven kunnen genieten, wat ik nu leef. ‘Living on semi bare-feet!’
Volg je eigen gevoel. Echt, het is de mindset. Zonder die mindset ga je het niet redden.  Ken je de film “Happy Feet II’?
“If you want it, you must will it. If you will it, it will be yours”. De beste quote passend bij ons ‘and it is true! Follow your heart.’ Het komt uit, echt waar!

0Shares

Anouk (43) en haar Dennis (44) gaan emigreren naar Curacao met hun 2 kinderen van 11 en 8 jaar. Een start voor een nieuwe onderneming. Ze nemen mee… de inboedel en een dosis energie.

Stuur ons een bericht:

Not readable? Change text. captcha txt

Start typing and press Enter to search