Bijzondere ZZP’er – Ouderenoppas

Saskia Baan:

‘Ik gun ouderen een mooie laatste fase’

Na dertig jaar in de financiële verzekeringssector te hebben gewerkt, gooide Saskia Baan (53) het roer finaal om. Ze ging voor ouderen zorgen en werd zzp’er. ‘In loondienst draaide het alleen maar om geld en targets. Ik miste het menselijke element.’


Auteur: Eugenia Melissen Ferrer

Wie de Franse film Les Intouchables heeft gezien, zal zonder veel moeite het werk van Driss, de jonge verzorger die een vriendschap opbouwt met een oude, verlamde aristocraat, vergelijken met Saskia’s bedrijf. Saskia is zelf fan van de film en ziet ook de paralellen: “Ook ik ga met ouderen op stap, verzorg ze; het is heel erg één op één.” Anders dan in de film woont Saskia niet bij haar cliënten, maar ze heeft wel 24-uurs zorg gedaan, waarbij ze een paar dagen bij iemand logeert.

Tegenwoordig wordt er van ouderen verlangd dat ze zo lang mogelijk voor zichzelf zorgen en zo min mogelijk gebruik maken van voorzieningen. Je komt niet meer zomaar terecht in een verzorgings- of verpleegtehuis. Hierdoor worden veel ouderen eenzaam.

Saskia, een mensenmens in hart en nieren, besloot om met haar bedrijf BaanZorgT ouderen van dienst te zijn op de momenten dat mantelzorgers als buren, vrienden of familie niet beschikbaar zijn – en hier is veel vraag naar.

Kiezen voor voldoening

In het jaar dat ze werkloos was, maakte ze vaak lange fietstochten om haar hoofd leeg te maken. Wat wilde ze doen, en vooral hoe? Ze deed al een paar jaar vrijwilligerswerk in de ouderenzorg, iets wat uitstekend beviel. De eenzaamheid van veel oudere mensen raakte haar. Ze zag hoe blij ouderen zijn met ieder beetje aandacht en een praatje. Saskia: “Ouderen hebben veel meegemaakt en ik gun ze een mooie laatste levensfase. Het geeft veel voldoening als je daadwerkelijk iets voor iemand kunt betekenen.”

Ze had alleen geen opleiding of diploma in de ouderenzorg. Maar gelukkig kwam ze in contact met een bureau dat met zzp’ers in de zorg werkt en die de stap met haar durfden te maken. Vanaf dat moment is ze zo goed als fulltime aan het werk. Haar man is ook een zelfstandige, die veel bezig is met mensenwerk: hij begeleidt begrafenissen en preekt veel. Saskia: “Mijn dochter zit ook in de zorg en mijn moeder is haar leven lang verpleegkundige geweest. Dat zorgzame zit er heel erg in bij ons.”

handen

Ongemakkelijke momenten

Omdat ze geen medische achtergrond heeft en dus ook geen medische verrichtingen mag doen, draait haar werk vooral om dienstverlenende activiteiten als ontbijtjes klaarmaken, helpen met wassen en aankleden, boswandelingen maken, naar restaurants gaan, koffiedrinken en taartjes eten. “De meeste oudjes zijn gek op iets lekkers. Intussen ben ik ook een paar kilo zwaarder, want ze willen altijd dat je mee-eet.”

Andere populaire activiteiten zijn een bezoek aan de dierentuin, de hortus, en activiteiten rondom bloemen en de natuur. Saskia: ‘‘Er wordt veel gelachen, maar er zijn natuurlijk ook ongemakkelijke momenten. Zoals die keer toen een cliënte klem kwam te zitten tussen de stoel en de grond van de auto. Gelukkig heb ik haar er tussenuit gekregen. Maar vanaf dat moment ging ik met die mevrouw alleen nog maar met de regiotaxi.”

Contact met de kinderen

Mensen die gebruik maken van zzp’ers in de zorg kunnen het vaak uit eigen portemonnee betalen of het zijn mensen met een persoonsgebonden budget. Vaak word je door de kinderen benaderd om hulp te verlenen. “Ik heb sowieso altijd contact met de kinderen. Het is voor hen moeilijk om hun ouders los te laten en de zorg over te dragen. En ouderen durven soms ook niet alles tegen hun kinderen te zeggen. Veel kinderen zijn vooral druk met het regelen van dingen voor hun ouders. Dat ze het goed hebben, dat er hulp over de vloer komt, enzovoort. Maar de ouders missen het persoonlijke contact en zouden het fijn vinden als hun kinderen daar vaker tijd voor hadden. Dan zijn ze blij dat ze het aan een buitenstaander kunnen vertellen.”

Het verschil met de thuiszorg is dat Saskia specifiek wordt ingehuurd. Bij de thuiszorg worden steeds verschillende mensen ingeschakeld die vaak maar 20 minuten de tijd hebben. ‘‘Ik word voor een ochtend of middag of langer ingehuurd en heb de tijd. Het grootste gedeelte van mijn werk bestaat uit het aandacht geven aan. Je moet ontzettend veel geduld te hebben. Oudere mensen vertellen graag, maar nemen ook rustig de tijd voor alles.”

Het is moeilijk om je ouders lost te laten en de zorg over te dragen aan een ander

Hechten aan de cliënt

“Ik heb snel een band met mijn cliënten. Dat is best intens, maar ook verschrikkelijk mooi. Ik hecht me aan iedereen met wie ik werk. Als iemand overlijdt, houdt het contact vanzelfsprekend direct op. Zelf moet ik het dan ook een plekje geven. Je weet dat er een keer een afscheid komt, waar je ook wel naartoe werkt. Soms komt het afscheid onverwacht, maar ik ben altijd blij dat ik heb kunnen bijdragen aan die laatste periode.”

Personal branding

Ze heeft een eigen website, folder en kaartjes. Een gelukje is dat ze gevraagd werd voor een netwerkclub bestaande uit zzp’ers die iets doen met ouderen; aanvankelijk kreeg ze op deze manier naamsbekendheid. Intussen zit ze ook bij  zorggroepen op het internet. Met social media doet ze niks. Omdat haar werk erg afhankelijk is van mond-op-mond reclame, heeft ze het tot nu toe niet nodig gehad.

Spijt van de overstap heeft Saskia geen seconde: ‘‘Ik ben echt heel happy met wat ik doe. Dit is ook iets waarvan ik weet: ik blijf dit gewoon doen. Al was het in het begin onzeker omdat ik dertig jaar lang een goede baan op hoog niveau heb gehad met een goed salaris. Toch gaat het nu al drie-en-een-half jaar lang uitstekend als zzp’er!”.

Over de auteur:
Eugenia Melissen Ferrer is freelance journalist en werkt voor verschillende online platforms. Ze schrijft over lifestyle, cultuur en mode. Ze combineert haar digitale ervaring met een voorliefde voor goede boeken (en tijdschriften).

Eugenia Melissen Ferrer, E. Melissen Ferrer
Stuur ons een bericht:

Start typing and press Enter to search