Confessions of a Freelancer #41 Haatmail

Ik haat ook van jou.

Dat met grote groei, grote verantwoordelijkheid komt wist ik wel. Dat sommige mensen ook gewoon niet sporen constateer ik op dagelijkse basis, maar haten om het haten? Nee. Constructieve feedback is iets waar ik bijzonder gek op ben. Gefundeerde observaties die in een soort van complimenten sandwich aan mij gepresenteerd worden kan ik alleen maar toejuichen, maar niets van dit was van toepassing.

Bijna nooit meer. Sommige mensen spuwen negativiteit omdat ze zich daar fijn bij voelen, denk ik dan. Ik probeer me in te leven in deze zielige persoon, maar merk al gauw dat ik er alleen maar verdrietig van word. En hoewel ik maar wat graag verkondig hoe volwassen ik wel niet ben geworden, ben ik op dat moment weer even een heel klein meisje.

Advertorial

Kloek.

En dan denk ik aan wereldvrede en hoe ver we daar vandaan zijn verwijderd. Het overmant mij met verdriet als ik lees hoe haatdragend we kunnen zijn tegenover personen die we niet eens kennen.

En dan vraag ik me af waar we het allemaal voor doen.

Het sluipt erin, zo blijkt. Het schoolvoorbeeld is toch wel een bezoek aan mijn lokale winkelcentrum in december. Moeders die genadeloos andermans kinderen opzij duwen om het beste cadeau voor hún kind te bemachtigen. Ooms en tantes die me luidkeels scheldend klemrijden op de parkeerplaats zodat zij dat perfecte kerstornament in handen krijgen.

En de zomer, zo eentje die nu gaande is. Hoe we galant onze strandlakens uitkloppen buiten bereik van de eigen kloek zonder ook maar een seconde na te denken over de kloek verderop.

Je stelt me teleur, mensheid.

Ik kon mijn ogen niet geloven toen ik de eerste ontving. De haatmail. Een e-mail opgesteld enkel en alleen om mij te vertellen dat ik mijn (gratis) content kon steken waar de zon niet schijnt. Het gekke is dat deze haatmail zoveel zwaarder weegt dan de lieve mail die ik enkele dagen eerder kreeg. Niets dan liefde van een trouwe volger die daadwerkelijk aan de slag was gegaan met mijn tips en tricks.

Nee, die haatmail overstemde alle liefde. En even had ik spijt van de hoeveelheid belichaamde goodwill die ik eigenhandig in mijn bedrijf heb gestopt. Ik vervloekte het personal brand waar ik zo lang en hard aan heb gewerkt.

Die onlosmakelijke verbondenheid met mijn bedrijf voelt als een zware keten. De haat zal altijd aan mijn persoonlijke adres komen, want ik moest zo nodig mijn naam de wereld in slingeren.

Misschien is het nog niet te laat. Misschien kan ik van die goodwill nog de onbelichaamde soort maken en mij ontdoen van al die negativiteit. Want als het puntje bij paaltje komt vertik ik het om mijn kloek te laten zandstralen door het strandlaken van iemand anders.

Over de auteur:
“Met Facebookles.nl bied ik ondernemers een on- en offline cursusaanbod waar zij in hun eigen tempo kunnen leren over Facebook en Social Media (Advertising).”
7Shares
Stuur ons een bericht:

Not readable? Change text. captcha txt

Start typing and press Enter to search