FuckUp Nights Haarlem 3

‘Ik ontweek keuzes en dat heeft me opgebroken’

We kennen allemaal wel van die momenten in ons leven dat we een keuze moeten maken, maar dat toch niet doen. Soms uit gemakzucht (doe maar iets te drinken), soms omdat we simpelweg niet willen kiezen en soms omdat we niet kunnen kiezen. Ook topsporter Wietske de Ruiter vertelt hoe haar ontwijkende keuzegedrag tot een dieptepunt in haar carrière leidde.

Auteur: Marianne van de Werken  Foto’s: Astrid Zwanikken

Advertorial

“Het ontwijken van keuzes deed ik eigenlijk altijd al. Ik was 15 of 16 jaar toen ik moest kiezen tussen hockey en tennis. Beide speelde ik op hoog niveau en voor beiden lag een mooie carrière in het verschiet. Ik durfde niet op één paard te wedden, dus koos ik voor hockey omdat ik daarnaast kon studeren. Voor tennis zou ik alles moeten opgeven.

Feestbeest

Op mijn achttiende debuteerde ik in het Nederlands elftal. Het ging eigenlijk allemaal wel lekker en ik dacht dat ik er wel meer bij kon hebben. Naast mijn studie psychologie werd ik daarom lid van een studentenvereniging. In het Nederlands team stond ik bekend als het feestbeest, want ik was immers lid van een studentenvereniging.

Maar bij de studentenvereniging was ik de sportnerd. Ik kwam altijd binnen op feestjes als de stemming er al goed inzat en met mijn auto op de gracht kon ik het niet op een zuipen zetten. Ikwas het dus overal net niet, maar eigenlijk was mijn leven prima zo.”

“Na afloop van een toernooi zakten we lekker door met de Russen. En dat ging natuurlijk gepaard met de nodige wodka. Ik stond bekend als het feestbeest, maar in werkelijkheid kon ik slecht tegen drank en in het vliegtuig terug was ik dan ook ladderzat. Ik zong gezellige liedjes, maar de bondscoach zag er de lol niet van in. De kater kwam toen ik door dit geintje uit de selectie werd gezet.”

Burnout

Wietske realiseerde zich dat het anders moest. Haar coach en latere manager Hans Jorritsma leerde haar doelen te stellen. Ze bewees zich en uiteindelijk pakte ze in 1996 met het Nederlandse team het brons op de Olympische Spelen. “Maar 20 jaar later was het gedragspatroon weer terug.

Ik had de zorg voor mijn kinderen, coachte het dames I en ik werd ook nog eens gebeld dat ze een enorm grote coachopdracht voor me hadden, die ik niet kon laten lopen. Ik viel letterlijk om. Dit was de start van mijn burn-out. Na heel hard inspannen is het belangrijk om te ontspannen en juist dat was ik even vergeten.”

Met behulp van meditatie en yoga vond Wietske de balans terug in haar leven. “Het was voor mij een hele duidelijke fuckup, omdat ik erin gelopen ben. Maar het was ook een fuckup,” zegt Wietske terwijl ze de nadruk op ‘up’ legt. “Want ik ben gegroeid. Het was de reset, waardoor ik nu een ander leven leef. Als ik nu ergens wil zijn, wil ik daar bewust voor kiezen. En als je kiest, dan ga je meer genieten.”

Over de auteur:
Tot eind 2016 werkte ik als jurist voor de overheid, maar mijn liefde voor taal kwam hierbij onvoldoende tot zijn recht en daarom besloot ik een carrièreswitch te maken. Met mijn bedrijf Language Lover geef ik gehoor aan een langgekoesterde wens, namelijk het schrijven en redigeren van teksten. Ik ben nu dan ook een echte ‘Taalp(J)urist’!
Marianne van de Werken, Language Lover
0Shares
Stuur ons een bericht:

Not readable? Change text. captcha txt

Start typing and press Enter to search