Grenzeloos ondernemen Curacao #3

Anouk en Dennis emigreren met gezin & bedrijf naar Curaçao

Anouk Soute (43) en Dennis Last (44) gaan in de zomer van 2018 emigreren naar Curaçao met hun kinderen Veerle (11), Cody (8) maar helaas de hond niet. Ze vertellen iedere maand over de voorbereidingen.


Auteur Anouk Soute

Advertorial

Deel 2 van onze voorbereidingsreis. We zijn inmiddels goed geacclimatiseerd en volgen het ritme van ‘Island life’. De kinderen doen hun huiswerk dat ze van school hebben meegekregen na het ontbijt of in de avonduren, als de hitte is geweken. Dennis en ik beantwoorden onze zakelijke e-mails. De zaken gaan door en bovendien was het piektijd in Nederland in verband met de feestdagen.

Mijn bedrijf Broodtrommelliefde heb ik tijdelijk gesloten, maar ik had voor ons vertrek goede verkopen gedaan. Alles op tijd bij de klant. De e-mails blijven komen voor bestellingen, een prettig idee. Super fijn, dat online ondernemen. Zelf ben ik bezig om een fulfilment bedrijf in de hand te nemen en ben ik op zoek naar bedrijven die een aantrekkelijk aanbod hebben. Want post versturen vanuit de Antillen is geen optie. Verder ben ik bezig met mijn e-coachings website www.anouksoute.nl, waar ik ook een membership zal gaan aanbieden met e-courses.

Onze hond is ziek!

Mix pleasure with business. We besluiten om naar de andere kant van het eiland te gaan; Playa Jeremi. We nemen een coolbox met snackjes en drinken mee. Er zijn daar namelijk geen faciliteiten voor de inwendige mens. We gaan wel lunchen. Na onze bestelling gaat Dennis’ telefoon. Het is uit Nederland. Geen goed nieuws aan zijn gezicht te zien, maar hij kan er geen touw aan vastknopen.

Dennis’ moeder neemt het gesprek over en vertelt ons dat onze hond Knuppel (zij passen op Knup) inwendig aan het doodbloeden is. Een gesprongen tumor in zijn milt. Ze zijn bij de dierenarts en het is daar zeven uur ‘s avonds. Als eigenaren van Knuppel moeten wij goedkeuring geven voor de operatie. Met spoed wordt hij door hen naar de dierenkliniek gebracht in Dordrecht. Fingers crossed of hij de rit gaat overleven, hij was al in shock en buiten bewustzijn aan het raken.

De lunch smaakt niet meer zoals die smaken moet. Huilende kindjes en verdriet om onze hond. Geen zin meer in Playa Jeremi. We besluiten terug te gaan naar het resort, waar beter bereik is. Sinterklaas had met pakjesavond een heuse walkie talkie laten bezorgen. Voor afleiding ga ik met de kinderen naar het zwembad en nemen we de walkie talkie mee, zodat we kunnen communiceren met Dennis.

Met z’n vieren…

Tig keer: “Heb je al wat gehoord? Over en uit.” – “Nee, nog niets gehoord, over en uit”. Het verlossende belletje komt na een paar uur. Knup heeft de operatie overleefd. Nu de nacht in met een bloedtransfusie. Het gevaar is nog niet geweken. Deze situatie geeft wel weer het besef dat afstand een rol speelt. Als wij hier straks echt wonen en er gebeurt wat met dierbare familie en/of vrienden… Wij gaan de nacht in met de telefoons aan. De volgende ochtend blijkt dat het allemaal ‘goed’ gaat met Knuppel en dat mijn schoonouders hem mogen ophalen.

Ten tijde van deze blog is Knuppel helaas uiteindelijk op 26 januari jl. in onze armen overleden. We hebben nog anderhalve maand langer van hem mogen genieten. Helaas gaan wij maar met ons vieren naar Curaçao.

‘De reden om deze stap te zetten is om meer buiten te leven en minder spullen te bezitten’

Minder spullen en meer buiten

We horen verschillende berichten over de kosten op Curaçao en besluiten zelf op onderzoek uit te gaan. We gaan naar verschillende supermarkten, naar Kooyman (de Gamma op het eiland), Building Depot en nog een aantal andere winkels.

We gaan naar de Chinese toko’s, eten bij de ‘Snek’ en we lunchen op diverse plekken. We komen tot de conclusie dat iedereen op zijn eigen unieke manier zijn leven leidt. Wat voor ons goedkoop lijkt, is voor de ander duur en andersom. Wij zijn ervan overtuigd dat creativiteit de sleutel is van succes.

En laten we eerlijk zijn, de keuze om deze stap naar Curaçao te zetten is onder andere ook om meer buiten te leven en minder spullen te bezitten. Soms lees ik op platforms dat mensen het advies geven om je container helemaal vol te stoppen met spullen uit Nederland, omdat er minder te verkrijgen is op het eiland, en als het er is, het veel duurder is.

Dat klopt in zekere zin ook. Toch willen wij graag in het moment leven en zeker ook de lokale economie steunen. Als er zich iets aandient dan zien we dat op dat moment wel. Wat heb je aan al die spullen als je je leven in de buitenlucht leidt. Maar goed, dat is onze visie op het leven en hoe wij dat op onze manier willen invullen.

Soorten onderwijs

Ondertussen krijgen wij bericht van de notaris dat de passeerdatum van ons huis 12 juli aanstaande is. Dit sluit naadloos aan op ons vertrek naar Curaçao. Nu nog wachten op de afronding van de financiering.

We bezoeken scholen. De kinderen vinden het erg spannend. Ze hebben totaal geen beeld. We hadden van tevoren al contacten gelegd en een afspraak gemaakt. Bij andere scholen zijn we ten tijde van de lesuren spontaan langsgegaan. We hebben voor Cody een plek nodig op een basisschool in groep 6 en Veerle zal gaan starten op de middelbare school.

Op Curaçao is er geen garantie van een plek. Er zijn wachtlijsten. Er zijn ook privé-scholen, maar daar hangt een prijskaartje aan. Wij willen graag dat de kinderen kennismaken met de cultuur en zich ook gaan mengen met de lokale mensen van het eiland.

Er zijn 4 varianten voor onderwijs:

  • Scholen waar les gegeven wordt in Papiaments
  • Scholen waar les gegeven wordt in de Nederlandse taal
  • Particuliere scholen waar les gegeven wordt in de Nederlandse taal
  • De International School of Curaçao

Als we het schoolplein van de Albert Schweitzer middelbareschool oplopen, komen we gelijk in contact met de adjunct-directrice. We vertellen in het kort onze plannen en krijgen haar emailadres. Tegen de tijd dat Veerle haar definitieve advies heeft, nemen we contact met haar op.

Een paar 100 meter verder is de Albert Schweitzer basisschool. We lopen rond en vragen naar onze contactpersoon. Die zit buiten in een overleg en we mogen even storen. In januari even mailen voor het inschrijfformulier. Bij het Marnix college hebben we een afspraak en worden daar hartelijk ontvangen. Er is tijd voor alle vragen die wij hebben, maar ook die Veerle heeft. Ook krijgen we een uitgebreide rondleiding. We zien Veerle helemaal glunderen.

Eenmaal in de auto en nog vele keren daarna vraagt ze of ze alsjeblieft naar deze school mag. Het voelt voor haar zo goed, dat ze het liefst meteen daar wil starten. Marnix basisschool zit naast het college. Helaas is er niemand aanwezig die ons te woord kan staan. Er komen de rest van de week ook andere vragen van beiden. Zo moeten zij namelijk Papiaments leren,  is er een schooluniform en zijn de schooltijden elke dag ongeveer van 07:10 tot 12:15 uur. Daarna zijn ze vrij.

Wat gaan we dan na school doen en hoe moet ik Papiaments gaan leren?  Mag ik slippers aan naar school? Gaan we elke dag naar het strand? Hoe moet ik naar school, brengen jullie mij dan elke dag? We leggen de kinderen alles uit van wat wij weten. We hebben een goed gevoel over beide scholen.  O ja, en taxi service mama/papa is inderdaad aan de orde. Dat is eerlijkheidshalve wat wij onder andere van Nederland gaan missen, de ‘vrijheid’ die de kinderen hebben met het naar school en naar huis lopen, zelfstandig en met vrienden spelen. Can’t have it all!

Veel uitzoekwerk

Cody is jarig en viert zijn achtste verjaardag in de tropen. Zijn eerste verjaardag in de zon. Wat is dat genieten. We gaan naar Klein Curaçao. Je verjaardag vieren op Klein Curaçao, wat een feestje is dat! Het is super genieten en we hebben een fantastische dag met heerlijk eten, zon, zee en goed gezelschap. Een verjaardag om nooit te vergeten.

We hebben inmiddels weer goede contacten gelegd en andere vragen zijn beantwoord. Emigreren kost geld. Veel geld. Je maakt kosten per persoon voor je verklaring van rechtswege, voor documenten die je in Nederland moet aanvragen bij de gemeente, de containerverscheping, douanekosten, de vlucht, auto’s die je moet aanschaffen, je tijdelijke woning voordat je definitief een huurhuis betrekt. Het vergt allemaal veel uitzoekwerk, omdat er helaas geen eenduidige informatie is, ook niet op websites van de overheid.

Maar dat hoort er allemaal bij en daarbij gaat bij ons de creativiteit stromen. We bruisen van de energie en krijgen zoveel ideeën! Het schijnt dat Curaçao het ‘ondernemers eiland’ wordt genoemd. Zitten wij effe op de juiste plek.

Nog heel veel vragen

De voorbereidingen voor Kerstmis zijn in volle gang. Het blijft raar om in tropisch weer al die versieringen te zien. De sfeer komt bij ons (nog) niet binnen. Ook kom het einde van ons verblijf in zicht. We willen allebei niet terug en zouden het liefst blijven om alles te regelen. Op zakelijk vlak moet er ook een hoop geregeld worden. Dennis houdt fietsenshokken.nl in Nederland aan.

Er zijn allerlei vragen naar boven gekomen. Kunnen wij bij uitschrijving in Nederland onze zakelijke bankrekening aanhouden? Hoe moet dat met je onderneming als je die deels in Nederland wil aanhouden? Welk betalingssysteem kunnen we gebruiken voor online betalingen via onze websites? Je Nederlandse zakelijke rekening zit daar namelijk aan gekoppeld, maar je bent geen ingezetene van Nederland meer en de bank Knab zegt dan, helaas pindakaas. Knap lastig, haha!

0Shares
Stuur ons een bericht:

Not readable? Change text. captcha txt

Start typing and press Enter to search